پرواز
یادداشتهای شخصی من
برفها را میشکافم......مسیر را با قدرت باز میکنم..... گویی عضلاتم قصد انفجار دارند...مسیر تاب مقاومت را از دست داده.... باد هر چه آموخته به نمایش میگذارد..سرعتم هر لحظه بیشتر میشود.. گویی دیگر کسی توان مقاومت در مقابلم را ندارد...قله در نزدیکیه من ایستاده... و من... قصدصعود این موجود قدرتمند را دارم..با غرور به او نگاه میکنم.. چیزی حواسم را پرت میکند.....دیگر جایی را نمیبینم.... دردی بزرگ از چشمانم خود را به سرم میرساند...... شلاقه آفتاب مرا به این روز انداخت.. سرما در وجودم رخنه میکند.... غرور من را زمین گیر میکند.......لحظاتی به سختی میگذرد...... به خود میایم..... میایستم.... نگاهی قدرتمند به این قله ی با شکوه می اندازم....... این بار با او همراه میشوم..تا اجازه دهد لحظه ای رابر اوجش به ایستم حسین علومی پور میخواهم آسمان را با دستانم بشکافم......می خواهم آزاد باشم..... میخواهم نفس بکشم ..... راهه تنفسم را بسته اند و برای پروازم کف میزنند......من میایستم.... میخواهم پرواز کنم......قلبم درد را با تمامه وجود حس میکند.... آرامش را از من گرفته اند......خواهم رفت ...... برای یک لحظه تنفس.........فقط برای یک لحظه..... حسین علومی پور
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت
